โครงการ Summer Work and Travel USA

WAT Diary รางวัลที่ 2

จากประสบการณ์การเข้าร่วมโครงการ Work & Travel มา 2 ปี 2 สถานที่ ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับเราน่าจะพอเป็นประโยชน์ไม่น้อย สำหรับคนที่กำลังสนใจจะไปโครงการ Work & Travel นี้

สำหรับตัวเรา...จุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้รู้จักกับโครงการ Work & Travel ก็คือคำบอกเล่าต่างต่างนานาจากรุ่นพี่ในกรุ๊ป และนั่นเองเป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ ของการเดินทางออกไปสู่โลกกว้างใบใหม่ ที่มีความสนุกสนานและท้าทายรออยู่

“ปีแรกสนุกสนานกับ Busch Gardens สวนสนุกอันดับ 2 ของโลก”
ในปีแรกของเราก็คือ Work & Travel 2006 นั้นเราได้ตัดสินใจเลือกไปทำที่สวนสนุก Busch Garden รัฐ Virginia ในตอนแรกก็ไม่ได้มีความคิดว่าจะไปที่ไหน แต่ด้วยเวลาที่จำกัดทำให้เรากับเพื่อนที่ไปด้วยกันอีก 1 คนตัดสินใจเลือกที่นี่ เนื่องจากได้ฟังคำบอกเล่าจากรุ่นพี่ที่เคยไปมาแล้ว ซึ่งโดยรวมก็ค่อนข้างดี ประกอบกับ ณ ตอนนั้นเหลือนายจ้างเราให้เลือกอยู่ไม่มากนัก เพราะเราเข้ามาจองค่อนข้างช้า (จองสัมภาษณ์กับนายจ้างทางเว็บไซต์) การสัมภาษณ์ผ่านไปด้วยดี เพราะที่นี่รับเด็กไทยเยอะมาก (ประมาณ 200 กว่าคน) แล้วเวลาก็เดินผ่านไปเรื่อยๆจนถึงวันออกเดินทาง... ตื่นเต้นจัง ครั้งแรกในชีวิตที่จะได้ไปใช้ชีวิตในต่างประเทศด้วยตัวเองแบบนี้ 15 Mar 06 ออกเดินทางจากสนามบินดอนเมือง การเดินทางกำลังเริ่มขึ้นจริงๆแล้วสินะ ^^ ด้วยความที่ไปกับ China Airline ก็เลยต่อเครื่องหลายรอบจาก ไทย -> ฮ่องกง -> ไต้หวัน -> LA -> Atlanta -> Richmond ใช่แล้วจุดหมายปลายทางของพวกเราก็คือ Richmond International Airport แต่การเดินทางไม่ได้ราบรื่นอย่างที่เราหวังไว้ ตอนรอต่อเครื่องที่ไต้หวัน เราเข้าห้องน้ำตามปกติแต่สิ่งที่ไม่ปกติก็คือเราดันทำซุ่มซ่ามทำซองตม. (เอกสารสำคัญมากๆหน้าตาเหมือนซองจดหมายมีแม็กเย็บติดอย่างดี ซึ่งจะถูกเปิดออกก็ต่อเมื่อถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองของอเมริกา) แต่เราดันทำมันตกลงไปในส้วมเปียกชุ่มทั้งซองเลย ในใจก็คิดว่า “ไม่นะ!! ทำไมโชคร้ายอย่างนี้เนี่ย - -” แล้วเราจะเข้าอเมริกาได้มั้ยล่ะเนี่ย!?!!?” เราได้แต่รีบวิ่งไปถามพี่เจ้าหน้าที่ที่มากับพวกเราด้วย โชคดีที่มันไม่เลวร้ายอย่างที่คิดไว้ สุดท้ายก็ไปนั่งเป่านั่งพัดให้มันแห้ง ซองตม.นี้ให้ระวังอย่าเปิดซองออกมาก่อนถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองก็พอ...

ระหว่างทางจากไต้หวันมายัง LA ใช้เวลานานพอสมควร เป็นโอกาสอันดี ที่ทำให้เราได้รู้จักกับเพื่อนที่กำลังจะไปที่เดียวกัน ซึ่งนั่งข้างๆ เรา และสุดท้ายเธอคนนี้ก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของเรา และเป็น roommate ของเราด้วยนั่นเอง เนื่องจากเด็กไทยที่มาที่นี่มีจำนวนมาก ทางบริษัทจึงจัดเจ้าหน้าที่มาส่งพวกเราถึงที่พักเลย ปัญหาอีกปัญหาหนึ่งที่เราเจอก็คือกระเป๋าเพื่อนเราหายไป ... ซึ่งก็ต้องทำเรื่องติดต่อให้สายการบินส่งกระเป๋าตามมาให้ทีหลังที่ที่พัก

สวนสนุก Busch Gardens นี้อยู่ในเมือง Williamsburg เรียกว่าเป็นชนบทของอเมริกาก็ว่าได้ แต่ด้วยความที่เป็นชนบทนี่แหละ ที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขไปกับความเป็นมิตรของผู้คน บ้านเมืองสงบไม่วุ่นวายจอแจเหมือนในเมืองใหญ่ ซึ่งก็แล้วแต่ความชอบของแต่ละคนนะ ว่าชอบบรรยากาศในเมืองหรือชนบท ซึ่งสวนสนุกแห่งนี้เป็นสวนสนุกที่สามารถมาเล่นกันได้ทั้งครอบครัวเลย ไปถึงแรกๆ ก็มีจัดอบรม ไปทำบัตรพนักงาน ไปรับชุดทำงาน เนื่องจากช่วงแรกๆ สวนสนุกยังไม่เปิดพวกเราก็เลยได้โอกาสไปเที่ยวละแวกนั้น รวมถึงไปเที่ยวในสวนสนุก สถานที่ที่ทำงานของพวกเราด้วย ข้อดีที่สำคัญของการได้มาทำงานที่สวนสนุกแบบนี้ ก็คือเราสามารถเล่นเครื่องเล่นได้เท่าไหร่ก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้ที่ไม่ใช่เวลาทำงาน เครื่องเล่นแต่ละอย่างก็สนุกสนาน หวาดเสียวมากมาย....เวลา 3 เดือนดูเหมือนจะนาน แต่ที่จริงแล้วพอทำงานไปๆ วันวันนึงก็จะผ่านไปเร็วมาก เนื่องจากสวนสนุกจะมีตารางวันเปิดที่แน่นอน ช่วงที่สวนสนุกปิดยาวพวกเราก็เลยได้ไปเที่ยวไกลๆกัน เช่น New York หรือ DC หรือ น้ำตก Niagara และขากลับก็สามารถ Stop over ที่ LA หรือ San Francisco เพื่ออยู่เที่ยว แล้วค่อยต่อเครื่องกลับเมืองไทยได้ด้วย ข้อดีของการทำงานที่นี่ก็คือ นายจ้างจัดที่พักไว้ให้ในราคาที่ถูกและสะดวกสบาย มีจักรยานให้ยืม มีรถรับ-ส่งไปทำงานฟรี ได้เล่นเครื่องเล่นฟรี มีรถพาไปเที่ยว Virginia Beach หรือห้าง สวัสดิการที่นี่ค่อนข้างดีมากเลย ซึ่งข้อดีเหล่านี้ก็มากพอที่จะทำให้เรามีความสุข สนุกสนานตลอดเวลา 3 เดือนที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นได้ไม่ยากเลย

 “ปีที่สองกับชีวิตในเมืองแห่งขุนเขา Cherokee”
การไปครั้งที่สองนี้เป็นการไปที่มีเป้าหมาย และใช้ความคิดมากขึ้นกว่าครั้งแรกมาก จากประสบการณ์ในครั้งแรก มันทำให้เรารู้สึกอยากไปในที่ที่ดีกว่าเดิม ไปแบบมีเป้าหมาย ซึ่งเป้าหมายของการไปในครั้งนี้ ก็เพราะอยากไปทำงานเพื่อเก็บเงิน และอยากกลับไปเที่ยวที่ Busch Gardens อีกครั้ง เนื่องจากเมืองสองเมืองนี้ใกล้กัน โดยคราวนี้ได้เลือกไปทำ Housekeeping ที่ Harrah’s Casino & Hotel รัฐ North Carolina เมือง Cherokee เมืองนี้เต็มไปด้วยภูเขารอบตัว 360 องศา สงบมากๆ สงบจนไม่ค่อยมีอะไรให้ทำ ให้เที่ยวสักเท่าไหร่ ย้อนกลับไปเมื่อ 12 Mar 07 คือวันออกเดินทาง คราวนี้ไปสายการบิน United Airline จากสุวรรณภูมิ -> Narita -> Chicago -> Knoxville

เหตุการณ์ดู เหมือนจะราบรื่น แต่แล้วเหตุการณ์สุดวิสัยก็เกิดขึ้นอีกจนได้ เมื่อเพื่อนลืมกระเป๋าเป้ซึ่งมีทั้งโน้ตบุค และเงินจำนวนหนึ่งอยู่ในกระเป๋าเป้นั้น โดยลืมไว้บนรถไฟที่นั่งไประหว่าง Terminal ในสนามบิน Chicago พวกเรารีบสอบถามเจ้าหน้าที่จนท้ายที่สุดก็ได้กระเป๋าคืนมา แต่สิ่งที่เราพลาดไปแล้วก็คือ เครื่องบินลำสุดท้ายของพวกเรา... “ตกเครื่อง” คำสั้นๆได้ใจความ ที่ดังก้องอยู่ในใจของพวกเรา 6 ชีวิต ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือพี่ที่บริษัทที่มาส่งพวกเรา ที่ตามมาช่วยเหลือพวกเราเรื่องกระเป๋าจนต้องพลอยตกเครื่อง มากับพวกเราด้วย แต่ก็อุ่นใจไม่น้อยที่มีพี่อยู่กับพวกเราแบบนี้ ขอบคุณนะคะ^^

พวกเราต้องรอขึ้นเครื่องใหม่ตอนเช้ารุ่งขึ้น ซึ่งตอนนั้นที่ตกเครื่องเป็นเวลาประมาณหนึ่งทุ่ม นั่นคือเรามีเวลา 1 คืน แล้วพวกเราก็ตกลงกันว่า จะออกไปเที่ยวยามราตรีใน Chicago กันดีกว่า... เห็นมั้ยล่ะ ว่าในความโชคร้ายก็มักจะมีความโชคดีเสมอ อย่างน้อยการตกเครื่องก็ทำให้พวกเราได้ออกมาเที่ยว Chicago แบบนี้ การเดินทางในครั้งนี้ก็เลยสนุกสนานตื่นเต้นกันตั้งแต่ยังไม่ถึงจุดหมายปลายทางเลย

จากที่บอกว่าการมาในครั้งนี้มีแรงจูงใจคือทำงานเก็บเงิน แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง เพราะทางนายจ้างเพิ่งเปลี่ยนกฎ ไม่ให้มีการทำงานสองในโรงแรมหรือคาสิโนในปีนี้ จึงอยากจะบอกให้เป็นข้อคิดว่า เราไม่ควรคาดหวังอะไรไว้ให้มากนัก... เพราะอะไรๆ มันก็ไม่แน่นอนสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ถ้าเลือกที่จะมาแล้วก็ขอให้มาแบบสนุกสนาน มาแล้วมีความสุขจะดีกว่า การมาด้วยความคาดหวังหรือวาดฝันสวยงามอะไรเอาไว้แล้วต้องผิดหวังกลับไป

สำหรับที่นี่มีข้อเสียตรงที่ต้องหาที่พักเอง ... ต้องเดินทางไปทำงานเอง ซึ่งค่อนข้างลำบาก เพราะไม่มีรถเมล์เหมือนในเมือง บางครั้งก็ต้องเดิน งาน Housekeeping ขึ้นชื่อว่าเป็นงานที่หนักมาก แล้วก็หนักจริงๆ เรียกว่างานที่เราได้ทำหนักสุดในบรรดางานทั้งหมดที่เด็กไทยได้ทำ.... แต่เราก็ผ่านมันมาได้ แล้วสิ่งที่ได้กลับมามันก็คุ้มค่านะ เพราะพอเรากลับมาเมืองไทย เรารู้สึกว่าอะไรๆ มันก็ง่ายลงเยอะมากๆ ... เหมือนเราได้ผ่านอะไรที่มันลำบากๆ กว่านี้มาเยอะแล้ว รู้สึกว่าตัวเองเข้มแข็งมากขึ้น

คำถามโดนๆถามกันบ่อยๆ

ชื่อ-นามสกุล : พรทิพย์ ศรีสิทธิไพบูลย์
Pornthip Srisitthipaiboon
WAT ID : S1020
Employer : HRC (Harrah’s Casino & Hotel, Cherokee)